Post by Thiru
- Mar 23, 2018
'பௌத்த சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கோரப் பிடியில் தமிழ்பேசும் முஸ்லீம்கள்'  என்ற தலைப்பில் நேற்று (22.03.2018) ஸ்காபுறோ ...

ஆய்வுகள்

தமிழிசை மீட்பு

தமிழிசையின் தொன்மையும் பெருமையும்:
உலகம் என்னும் நெருப்புப்பந்து முதன்முதலாகக்
குளிர்ந்து,கல்லும் மண்ணும் தோன்றிப் புல்லும்
பூண்டும் முளைத்தபின், முதலில் தோன்றிய மாந்தன்
தமிழன் என்பது நடுநிலை ஆய்வாளர்களின்
முடிபாகும். அப்படியாயின் அவனது பண்பாடுதான்
உலகின் மிகமிகத் தொன்மையான பண்பாடாகும். ஓர்
இனத்தின் பண்பாட்டுக் கூறுகளில் மொழியும்
கலைகளுமே முதன்மையானவை. இசையே மொழிக்கு
அடிப்படையானது என்பதால், தமிழ்மொழி உலகின்
மூத்தமொழி என்றால் அதனினும் மூத்தது தமிழன்
கண்ட தமிழ் இசை என்பது பெறப்படும்.


அத்தமிழிசையைத் தொல்காப்பியர், ஷநரம்பின்மறை|
(சுரங்களின் வேதம்) என்று குறிப்பிடுகிறார். எனவே
தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்பே தமிழிசை நன்கு
வளர்ந்த செவ்வியற்கலையாக இருந்தது என்பது
தெளிவாகிறது. அதில் பல விரிவான இசை இலக்கண
நூல்கள் இருந்தன என்பதும் தெரிகிறது. அவை
யாவும் கால வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டன.
அவ்விசையின் பெற்றிமைகள் சங்க இலக்கியங்களில்
ஆங்குஈங்காகக் காணக்கிடக்கின்றன. அவற்றில்
பரிபாடல் என்பது ஓர் இசைத் தமிழ் இலக்கியமாகவே
இருக்கிறது. அதனையடுத்துத் தமிழிசைக்கு இலக்கண
நூலாகவும் இலக்கிய நூலாகவும் தோன்றியது
தமிழனின் தனிப்பெருங்காப்பியமாகிய சிலப்பதிகாரம்.
அதன்பின்னர்க் காரைக்காலம்மையார் பதிகங்கள்
எழுந்தன. சம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர் ஆகியோர்
பாடிப்பாடிப் தமிழையும் இறைப்பற்றையும் பரப்பிய
இசைப்பாடல்கள் தேவாரம் எனப்பட்டன. அவற்றில்
தமிழிசையின் பல வடிவங்களை இன்றுங்கண்டு
வியக்கலாம். அவற்றைப் பாடும் முறையை மிகச்
சிலராகிய ஓதுவார் பெருமக்கள் மட்டுமே இன்றளவும்
பாடிப் பாதுகாத்து வருகின்றனர்.


அயலார் ஆட்சிகளும் பண்பாட்டுச் சீரழிவும்:
ஆரியர், களப்பிரர், பல்லவர், முகலாயர், தெலுங்கர்,
மராட்டியர், போர்த்துக்கீசியர், டச்சுக்காரர், பிரஞ்சுக்
காரர், ஆங்கிலேயர் முதலியோர் அடுக்கடுக்காக
இந்நாட்டில் படையெடுத்தும் ஆட்சியமைத்தும்
வந்தமையால் தமிழிசை போற்றுவாரற்றுப் பொலி
விழந்து போயிற்று. தெலுங்கு நாயக்கர்கள்
ஆட்சிக்காலத்தில், தமிழிசையைத் தெலுங்குப் பாடலில்
அமைத்துப் பாடும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. தெலுங்குப்
பாடலுக்கு அரசு அளிக்கும் மதிப்பைக் கண்டு
அக்காலத்தில் தமிழரே தெலுங்கு மொழியைக் கற்றுக்
கொண்டு தெலுங்கில் பல உருப்படிகளைச் செய்தனர்.
தஞ்சை நால்வர் எனப்படும் சின்னையா,
பொன்னையா, சிவானந்தம், வடிவேலு ஆகியோர்
தமிழில் பல இசை நாட்டிய உருப்படிகளை
இயற்றியது போலவே தெலுங்கிலும் இயற்றினார்கள்.


இதனால் தமிழ்நாட்டு இசையரங்குகளில் தமிழில்
பாடும் வழக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறைந்து,
தெலுங்கில் பாடும் வழக்கம் வளர்ந்தது. தமிழன் கண்ட
தமிழிசை தென்னாட்டில் மட்டும் வழங்கியதால், அது
கரைநாட்டின் இசை, என்ற பொருளில் பிற்
காலத்தில் ஷகர்நாடக சங்கீதம்| என்று குறிக்கப்பட
லாயிற்று. இதனால் தமிழிசை என்பது ஓதுவார்கள்
பாடுவது என்றும், கர்நாடக சங்கீதம் என்பது தெலுங்கு
நாட்டிலிருந்து வந்த வேறுபட்ட இசை என்றும் மக்கள்
தவறாக நினைக்கும்படியாயிற்று.


வடமொழிக்கலப்பு மிகுதியாக உள்ள தெலுங்கு
மொழியாளர்க்கு வடமொழியிற் பாடினாலும் பெரிதும்
வேற்றுமை தோன்றுவதில்லையாகையால், முத்துசாமி
தீட்சிதர் போன்றோர் வடமொழியில் மிகுதியாகப்
பாடல் இயற்றினர். தியாகராசர், சியாமா சாத்திரி
முதலியோர் தெலுங்கில் பாடினர். இசைத்தமிழ்க்
கலைச் சொற்கள்யாவும் வடமொழிமயமாக்கப்பட்டன.
பெரும்பாலும் தெலுங்கில் பாடப்படுவதால் தமிழிசையைத்
தெலுங்கு நாட்டிலிருந்து வந்த இசையென்று
தமிழர் பலர் நினைத்தனர்.


தமிழிசை இயக்கம்:
18-ஆம் நூற்றாண்டில் புதுச்சேரியில் ஷதுய்ப்ளேக்சு|
என்ற ஆளுநர்க்கு முன் ஓர் இசையரங்கு
நடைபெற்றது. பாடகர் தெலுங்கு மொழியில் பாடினார்.
அதைக்கண்ட துய்ப்ளேக்சு, அருகில் இருந்த
ஆனந்தரங்கரிடம், ஷஷஏன் தமிழ்மக்கள் எதிரில் தெலுங்கி
லேயே பாடுகிறார்கள்? தமிழில் பாடமாட்டார்களா?||
என்று கேட்டார். தமிழிசைக்கு ஆதரவான முதற்குரல்
இதுவாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.
அதன்பிறகு பாரதியார், சென்ற நூற்றாண்டின்
தொடக்கத்தில், ஷஷதமிழ்நாட்டு இசையரங்குகளில்
மக்களுக்குத் தெரியாத மொழியில் பாடிக்
கொண்டிருந்தால், நம் சனங்கள் சங்கீத ஞானத்தை
இழந்து போகும்படி நேரிடும்|| என்று எழுதினார். பாரதி
யார்தம் தமிழிசை இயக்கத்துக்கு வித்திட்டவர்.
1940-க்குப் பிறகு அண்ணாமலை அரசர்
முதலானோர் தமிழிசை இயக்கம் அமைத்துத்
தமிழர்கள் என்றும் மறக்க முடியாத அரும்பணிகள்
பலவற்றை ஆற்றிவந்தார்கள். தமிழில் பாடவேண்டும்
என்று பரப்புரை செய்துவந்த அவர்களுக்கு எதிர்ப்பு
மிகுதியாக இருந்தது. எதிர்ப்பவர்கள் தமிழில்
இசைப்பாடல்கள் இல்லை என்றனர். தமிழ்மொழி
இசைக்கு ஏற்றதன்று என்றனர். இசைக்கு மொழி
யில்லை, அதை எந்த மொழியில் பாடினால் என்ன?
என்றனர். இத்தடைகளுக்குத் தமிழிசை இயக்கத்தினர்
தக்க விடையைத் தந்து வந்தனர். எனினும் யாரும்
அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. பார்ப்பனியத்தையும்
பக்தியையும் வெறுத்த பெரியாரும், ஷஷநமக்கு
வேண்டாத பசனைப் பாட்டுகள் தமிழில் இருந்தால்
என்ன? தெலுங்கில் இருந்தால் என்ன? இந்தியில்
இருந்தால் என்ன? அல்லது சப்பான், செர்மனி
மொழியில் இருந்தால்தான் என்ன?|| என்று மக்களிடம்
பேசினார். (பெரியார் பார்வை, ஏடு 14) இது தமிழிசை
வளர்ச்சிக்கு எதிராக அமைந்தது. இதனால்
தமிழர்களிற் சிலர் தமிழன் கண்ட இசையைப் பக்தி
இயக்கத்துக்கும் பார்ப்பனர்க்கும் சொந்தமான கலை
என்று கருதினார்கள். எனினும் பாவேந்தர், அண்ணா
முதலியோர் தமிழிசை இயக்கத்தை ஆதரித்தனர்.
ஷஷதெலுங்கு இசைத்தால் மறுப்பீர்கள், தமிழே பாடச்
செய்யுங்கள், அதற்காகத் திரண்டெழுங்கள்!||
என்று பாடினார் பாவேந்தர்.
ஷஷவிளங்காத மொழியினிலே பாட்டைக்கேட்டுத்
தலையெல்லாம் சுளுக்கேற அசைத்திட்டாலும்
தனக்கதுவோர் கலையின்பம் தருவ துண்டோ?||
என்று பாடினார் நாமக்கல்லார்.
என்றாலும், இன்றுவரையில் தமிழ்நாட்டில் வானொலி,
தொலைக்காட்சி, இசையரங்கு, நாடகஅரங்கு
களில் தெலுங்கில் பாடுவதே வழக்கமாக இருந்து
வருகிறது.
வரலாற்றுக் கெட்டாத காலத்தில் தோன்றி வளர்ந்து
வந்த தமிழிசைக்கு 13-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த
வடநாட்டுச் சாரங்கதேவரின் ஷசங்கீதரத்னாகரம்| தான்
முதல் நூல் என்றும், தொல்காப்பியத்தில்
விளக்கப்படும் மெய்ப்பாடுகளையுடைய தமிழ்க்
கூத்துக்கலைக்குக் கி.பி.5-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த
பரதமுனிவரே தந்தை என்றும் ஒரு கூட்டத்தார்
அறியாமையாலோ, வேண்டுமென்றோ கூறி வரு
கின்றனர். இக்கலைகளுக்குத் தாமே உரிமை
கொண்டாடி வருகின்றனர். தமிழர்கள் உண்மை
உணர்ந்து தமது இசைக்கலையை மீட்டெடுக்க
வேண்டும்.
தமிழிசை மீட்புக்கு
மேற்கொள்ளவேண்டிய பணிகள்:
1. வடமொழிமயமாக்கப்பட்டுவிட்ட இசைக்கலைச்
சொற்களுக்கு இயன்றவரையில் தமிழ்ச்சொற்களைப்
பயன்படுத்த வேண்டும். சங்கீதம், கச்சேரி, கீர்த்தனை,
ராகம் என்பவற்றை முறையே இசை, இசையரங்கு,
உருப்படி, பண் என்று சொல்ல எல்லோராலும்
இயலும்.
2. பாட்டுப்பாட வாய்ப்பு நேரும்போதெல்லாம்
தமிழ்ப்பாடல்களையே பாடவேண்டும். மொழி இல்லாத
இசைக்கருவிகளில் வேண்டுமானால் பிறமொழிப்
பாடல்களின் மெட்டுகளை வாசிக்கலாம்.
3. பல முறை பாடிப்பாடி மெருகேறி விட்டதால்தான்
தெலுங்குப்பாடல்கள் இசை நலம் சிறந்தனவாகச்
சிலர்க்குத் தோன்றுகின்றன. நாமும் மொழிப்பற்றுடன்
நம் தமிழ்ப்பாடல்களை அவ்வாறு பாடி மெருகேறச்
செய்யவேண்டும்.
4. நீண்டகாலமாகப் பிறமொழிப் பாடல்களைக்
கேட்டுச் சலித்துப்போன தமிழர்களுக்கு இசையுணர்வு
அற்றுப்போய்விட்டது. இசையுணர்வை உண்டாக்கும்
வகையில் இசையரங்கு நடக்கும் இடங்களுக்குக்
குழந்தைகளுடன், குடும்பத்துடன் செல்லும் வழக்
கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.
5. இசையரங்குகளில் தெலுங்கில் பாடினால் தமிழில்
பாடுமாறு கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும். தொடர்ந்து
பிறமொழியில் பாடினால் அதை எதிர்த்துக் குரல்
எழுப்ப வேண்டும்.
6. தமிழ்மொழியைப் பாதுகாக்கப் போராடும் மொழி
இலக்கிய அமைப்பினர், இசையைப் பாதுகாப்பதும்
தூய்மை செய்வதும் வளர்ப்பதும் தமிழ்பபணியே
என்று கருத வேண்டும். தமிழின் 3 கூறுகளில் ஒன்று
இசைத்தமிழ். அதையும் நாடகத் தமிழையும் பாதுகாக்க
முன் வராவிட்டால் அவர்கள் மூன்றில் ஒரு பங்குத்
தமிழ்ப்பணியே செய்வதாக முடியும்.
7. இறைப்பற்றுப் பாடல்களைப் பாடுவதைப்
பகுத்தறிவாளர்கள் எதிர்க்கக்கூடாது. அவற்றைத்
தமிழில் பாடச் செய்து, அவற்றில் உள்ள தமிழையும்,
இசையையும் சுவைக்க வேண்டும்.
8. பார்ப்பனர் அல்லாதோர் இசைத்துறையில் சிறந்து
விளங்கினால், அவர்களைப் பாராட்டி ஊக்குவிக்க
வேண்டும்.
9. பல்கலைக் கழக இசைப் பாடத்திட்டத்தைத்
தமிழ்ப்பாடல்களுக்கே முதன்மை தரும் வகையில்
மாற்றியமைக்க வேண்டும். இசைக்கலைச் சொற்
களைத் தமிழாக்கிக் கற்பிக்கும்படிச் செய்ய வேண்டும்.
10. தமிழ்ச் செய்யுள்களைக் கற்பிக்கும்
தமிழாசிரியர்கள், அவற்றை இசையுடன் பாடிக்காட்ட
வேண்டும். இயலாவிட்டால் இசை தெரிந்தோரின்
உதவியை நாடவேண்டும்.
11. எல்லா விழாக்களிலும் இளைஞர்களுக்குத் தமிழ்
இசைப்போட்டிகள் நடத்திப் பரிசளிக்க வேண்டும்.
12. தமிழிசையின் தொன்மை, பெருமைகள் பற்றிய
நிகழ்முறை விளக்கக் கூட்டங்கள் அடிக்கடி நிகழ்த்த
வேண்டும்.
13. திரையிசைப் பாடல்களின் துணைகொண்டு
செவ்விசையில் நாட்டம் உண்டாகச் செய்யலாம். இவ்
வகையில் இளைஞர்களை இசையில் திருப்ப இயலும்.
இன்ன தமிழ்ப்பாடல் இன்ன பண். அதேபண்தான்
இந்தத் திரைப்பாடல் என்று பாடிக்காட்டலாம்.
14. இசைக்கலை மீட்டுக் குறித்துப் பயிற்றும்
பயிலரங்குகளை இன்றைய இளைஞர்களுக்கு
ஆங்கால நடத்தி நமது இசையின் வரலாறு, சிறப்பு,
அதன் இன்றைய நிலை ஆகியன பற்றிய அறிவை
ஏற்படுத்தலாம்.
15. தமிழர் தம் குழந்தைகளுக்குக் கட்டாயம் இசை,
நாட்டியம் முதலிய கலைகளில் ஒன்றைக் கற்பிக்க
வேண்டும்.
16. வெறும் சொற்பொழிவாக இருக்கும் கருத்தரங்கு
மேடைகளில் கூட, இடையிடையே இனிய தமிழிசைப்
பாடல்களைப் பாடச் செய்ய வேண்டும். இப்பணிகளைப்
பொறுப்புடன் செய்து வந்தால் நம்
பகைவர்கள் பறித்துக்கொண்டு உரிமை கொண்டாடி
வரும் நமது இசைத்சொத்தை நம்மால் மீட்டெடுக்க
முடியும்.
எண்ணம்: முனைவர் இரா. திருமுருகன்
நன்றி: உலகத்தமிழர் பேரமைப்பு மாநாட்டு மலர்

Read 957 times
Share this article

About author

Thiru

309 comments

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…